on 12/8/2025, 23:14:15, in reply to "Re: Gewapend in de strijd: de duivel ziet graag slaperige christenen"
Ik vond het ook een mooie uitleg en overdenking. 2 Tim. 2:3-13 die ik in Rhode's reactie plaatste, laat ons verder nadenken en bepaalt ons bij het soldaat van Christus zijn......
De duivel ziet graag slaperige en inactieve christenen die het druk hebben en zich méér druk maken over wereld-situaties die door hem veroorzaakt en georkestreerd zijn en worden, dan met zaken waar het God en Jezus om gaat, nl. om de redding van mensen op geestelijk gebied .......
Zelfonderzoek is nuttig, vooral als het een eerlijk onderzoek is. Ons leven kan er vanaf hangen......
Groeten,
Elle
Previous Message
Dag Elle,
Een mooie overdenking!
Bedankt voor het plaatsen.🌷
Leprechaun
Previous Message
Dag boarders,
Voor degenen die hier belangstelling voor hebben.
Groeten,
Elle
Hierbij iets van CVANDAAG:
Gewapend in de strijd: de duivel ziet graag slaperige christenen.
Ds. Gerrit Vreugdenhil
https://cvandaag.nl/95818-gewapend-in-de-strijd-de-duivel-ziet-graag-slaperige-christenen/aHVpVUpMbkk1UGdVOVFIdFZMOFVwN1BWaW1nN3hQam9JcWs2dUpiUi9zUFc0Z2lQcFNSZQ
Leven in de navolging van Jezus levert altijd strijd op. Als geen ander weet Paulus van de strijd tegen de machten van het kwaad (Ef. 6:12). Met het onderwijs over de wapenrusting van God wil de apostel gelovigen wapens aanreiken om te kunnen strijden.
Het gevecht lijkt een zeer ongelijke strijd, maar als gelovigen weten we dat Christus de overwinning reeds behaald heeft (1:19-23). Daarom bidt de apostel dat God onze ogen opent voor de onmetelijke rijkdom van Gods macht en majesteit (1:16-18; 3:16; en ook 6:10). Hiermee heeft Paulus het juiste kader geschapen: de gelovigen delen in de overwinning van Christus en staan op de vaste grond van zijn volbrachte werk.
De strijd is ook persoonlijk
Geestelijke strijd is voor alles een persoonlijke strijd. Het Griekse woord palč (6:12) stamt uit de wereld van de worstelaars en betekent derhalve ‘worsteling’: een gevecht van man tegen man. Paulus kiest deze term bewust. De strijd raakt elke christen. Iedere christen moet op zijn post staan. De overwinning die is behaald, moet soldaat voor soldaat bewaakt worden. Niemand kan daarin gemist worden. De gelovigen moeten schouder aan schouder staan. Lege plekken maken de defensie zwak.
Voor alle duidelijkheid, nergens roept Paulus de gelovigen op om de machten van het kwaad te overwinnen. Zij moeten standhouden (6:11,13 en 14). Zij moeten het terrein waarop ze staan, de vrijheid die ze in Christus hebben, verdedigen. De gelovigen moeten satan geen plaats geven door hevige boosheid, leugen, stelen of door morele onreinheid. Daarom moeten ze strijden met de wapens die God geeft en in zijn kracht!
Hoewel Paulus zes wapens noemt, mag als zevende wapen het gebed zeker niet ontbreken. De bespreking van de wapenrusting loopt daar immers op uit (6:18-20). In het beeld dat Paulus uitwerkt, rijst voor ons geestesoog een soldaat uit de oudheid op, in volle wapenrusting, gereed om ten strijde te gaan. De apostel, die de wapendrager uitvoerig tekent, geeft als het ware het commando: ‘Sta dan!’ (6:14). Geen bevel om ten aanval te gaan of op te rukken, maar de opdracht om staande te blijven en het ontvangen gebied te verdedigen.
We kijken naar de verschillende onderdelen van de wapenrusting en naar de betekenis ervan voor ons dagelijks leven.
De gordel van (de) waarheid
In de oudheid droegen de soldaten lange kleren. Om toch snel te kunnen lopen en niet te struikelen, gebruikten ze een gordel om het lange kleed op te binden. Zo moet de christen zich omgorden met waarheid. In het Grieks ontbreekt het lidwoord. Dit betekent dat Paulus in eerste instantie denkt aan waarheid in algemene zin: oprechtheid, eerlijkheid en rechtschapenheid, waarden die in onze tijd belangrijk worden geacht. Volgelingen van Jezus kenmerken zich doordat ze de waarheid spreken en eerlijk en betrouwbaar zijn. Dat Paulus als eerste de waarheid noemt, heeft ermee te maken dat de hoofdstrategie van de duivel leugen en bedrog is. Wie liegt of negatief over een ander denkt of spreekt, speelt de vijand in de kaart. Wie niet de waarheid spreekt, zal vroeg of laat struikelen.
Hier ligt een belangrijk aandachtsveld. We zien bij de oorlog in Oekraďne hoe de waarheid geweld wordt aangedaan. Hoe schadelijk zijn leugens niet voor de omgang tussen mensen? Het vraagt moed om eerlijk en oprecht te zijn. Willen we de duivel met succes kunnen bestrijden, dan moeten we in alles de waarheid zijn toegedaan. Demonen kunnen ons aanvallen, maar zij kunnen niet op tegen de waarheid van Gods beloften.
Het borstharnas van de gerechtigheid
Romeinse soldaten droegen een borstharnas, dat vooral het hart beschermde. Het hart staat in de Bijbel vaak symbool voor de gedachten, de wil en diepere motieven van mensen. In de geestelijke strijd hebben de gelovigen bescherming nodig om niet verward te raken in hun denken. Gerechtigheid staat hier voor de verbondstrouw van God. Hij is trouw aan wat Hij heeft beloofd. De komst van Jezus als Messias is het zichtbare teken van de trouw van God, dat Hij Israël en de volken niet loslaat. Op grond van het offer van Christus zijn wij gereinigd door zijn bloed en hoeven niet gebukt te gaan onder angst en schuld, maar mogen in vrijheid leven. Gods gerechtigheid betekent ook dat Hij al zijn beloften aan Israël gedaan zal vervullen.
Aan de eerste twee wapens die Paulus noemt, waarheid en gerechtigheid, zit een dubbele kant. Aan de ene kant zijn het eigenschappen van God waarin de gelovige mag delen; anderzijds zijn het ook deugden die we moeten ontwikkelen.
De geschoeide voeten
Romeinse soldaten droegen sandalen die van scherpe spijkers waren voorzien. Zo hadden zij goed grip op vijandelijk grondgebied. Vanwege de lange marsen moesten de soldaten stevige schoenen hebben. Zo moeten de gelovigen stevig in hun schoenen staan. Ze moeten niet bij het minste of geringste duwtje omvallen of zich door allerlei meningen van hun positie laten afbrengen.
De schoenen worden verbonden met de ‘bereidheid van het Evangelie’ van de vrede. Het Griekse woord hetoimasia betekent ‘gereedheid’. Christenen moeten gereed zijn, klaarstaan om het Evangelie van de vrede verder te brengen. Wie vrede met God ontvangen heeft, zal er alles aan doen om anderen in die vrede te laten delen. Christenen zijn geroepen om zelf vredestichters te zijn. In een tijd van veel verdeeldheid is dit een belangrijke opdracht.
Het schild van het geloof
Tegelijk met het schild wordt ook een aanvalswapen van de vijand genoemd: de brandende pijlen van de boze (6:16). In de tijd van Paulus gebruikten de soldaten een langwerpig schild, dat hun lichaam beschermde tegen de slagen van de tegenstander en de pijlen die op hen werden afgevuurd. Vaak waren de schilden bedekt met onbrandbaar metaal of bekleed met huiden die natgemaakt konden worden. Dit laatste was nodig, omdat er in tijden van belegering of strijd gebruikgemaakt werd van brandende pijlen. Zo’n brandende pijl veroorzaakte een dubbele wond: een vleeswond en een brandwond. Dit laat iets zien van hoe geraffineerd de tegenstander te werk gaat.
Satan heeft vele pijlen om op ons af te schieten. Hij kan ons lastigvallen met godslasterlijke gedachten, zondige ingevingen of immorele verlangens. Hij schiet zijn pijlen naar de buitenkant, maar kan mensen ook aan de binnenkant raken, in hun hart en hun gedachten. Leugens en verkeerde verlangens kunnen zich diep nestelen in ons hart. Misschien moeten we in dit verband ook wel denken aan iets als ‘oud zeer’. Dingen die er in het verleden zijn gebeurd, maar nooit goed zijn uitgepraat.
Hoe verdedigen we ons? Niet door zelf brandende pijlen van verwijt en boosheid terug te schieten, maar door het schild van het geloof ter hand nemen. Het Griekse woord pistis heeft met vertrouwen te maken. Het vertrouwen dat God trouw is en niet loslaat wat zijn hand in ons leven begon. Het geloof plaatst Christus tussen satan en ons. Zijn bloed zal ons beschermen tegen de vurige aanvallen van de boze.
De helm van de zaligheid/redding
De helm is voor een soldaat een essentieel onderdeel van de wapenrusting. Hoe goed het lichaam ook beschermd kan zijn, als het hoofd onbedekt blijft, is de kans op overleven minimaal. De helm beschermt het hoofd van de soldaat. Het hoofd is de plek van ons denken. De aanvallen van de duivel richten zich daar ook op. Hij probeert het moreel van de soldaten omlaag te brengen door hen te doen twijfelen aan de goede afloop. Is het geen hopeloze strijd? Wat zie je nu concreet van de overwinning van Christus? Ziet de wereld er niet nog steeds onverlost uit? De duivel zaait twijfel en stimuleert ons om de strijd op te geven en te deserteren. Ook dat zien we om ons heen gebeuren. Het leger van strijders wordt kleiner. Mensen haken af. Niets is zo ontmoedigend als dat! We herkennen de twijfel. Wat is het nut van de strijd? Is het geen verloren zaak? Waarom al die moeite doen: gebed, stille tijd, Bijbellezen, wat haalt het uit? Ziet je leven er dan zoveel beter uit? De duivel herinnert ons aan onze zwakheid, fouten en zonden. Twijfel is niet goed voor het moreel. Ontmoediging is een gangbare strategie van satan. Hij weet dat we kwetsbaar zijn in onze gedachten.
De helm is dus een belangrijk wapen in de strijd. Hij verzekert ons ervan dat de overwinning door Jezus is behaald (Ef. 2:5-10). De zaligheid en de overwinning liggen vast in het kruis en de opstanding van Christus. Door het geloof mogen wij daarin delen. Ons leven is met Christus geborgen in God. We hoeven niet onzeker te zijn over de uitkomst van de strijd. De komst van Jezus is aanstaande. Spoedig zullen we de helm niet meer nodig hebben, want dan is de strijd voorbij en zal satan voor eeuwig het onderspit delven.
Het zwaard van de Geest
De Romeinen kenden een kort en een lang zwaard. Het lange zwaard was voor de aanval; het korte zwaard gebruikte men ter verdediging. Hier gaat het om dat laatste. De gelovige moet zich op zijn eigen plek verdedigen tegen de aanvallen van de duivel. Het zwaard dat de Heilige Geest gebruikt, is het Woord van God. Net zoals Jezus de Schrift gebruikte om zich te verdedigen tegen de aanvallen van satan, zo moeten we de duivel weerstaan met het Woord van God.
Van het Woord van God gaat veel kracht uit. Immers, daarin staan de beloften van God zwart op wit. We kunnen ons verdedigen door die woorden van God in ons op te nemen. Door ze in te ademen en eruit te leven. Om die reden gebruikt Paulus hier niet het gebruikelijke Griekse woord logos (‘woord’), maar rhema (‘gesproken woord’). Het Woord dat uit de mond van God is uitgegaan, wordt door de gelovige nagesproken. Het Woord wordt ingeademd en uitgeademd, zodat het helemaal door ons heen gaat. Zo spreken we woorden die we zelf eerst hebben ontvangen. Woorden zijn een machtig wapen in de strijd. Achteloos gesproken woorden kunnen veel kwaad doen. Woorden die te veel of te weinig zijn, kunnen mensen veel schade berokkenen.
Daarom is het belangrijk om met de woorden van God bezig te zijn; deze dagelijks te bestuderen, te memoriseren en hardop te lezen of uit te spreken. Wie dat doet, zal merken dat ze nog dieper binnenkomen in het hart. Zo blijft Gods zwaard scherp in onze hand (Hebr. 4:12). De Geest zuivert de motieven van ons hart en maakt ons bekwaam om te onderscheiden wat van God komt en wat pijlen van de boze zijn.
Het zwaard van de Geest is een belangrijk afweermiddel tegen satan. Voor elke pijl van de boze heeft God in zijn Woord een betrouwbaar antwoord verstrekt. Het zwaard kan ook actief gebruikt worden, wanneer de Heilige het Woord de wereld instuwt. God zendt zijn kinderen eropuit om het goede nieuws van Jezus bekend te maken. Zo worden mensen getrokken uit het rijk van de duisternis en overgezet in het Koninkrijk van de Zoon van zijn liefde (Kol. 1:13). Het gaat erom dat mensen in aanraking komen met de heilbrengende werkelijkheid van het Evangelie van Christus. Daarom vraagt Paulus ook om vrijmoedigheid (Ef. 6:19-20). Hij beseft hoe belangrijk het spreken van de woorden van God is. Daar is het volgende wapen ook op gericht.
Bidden in de Geest
Aan het einde van de bespreking van de wapenrusting spreekt Paulus over het gebed. Dit is het machtigste wapen in Gods wapenrusting! Geen onderdeel van de uitrusting kan zonder gebed goed gebruikt worden.
Het leven van een christen moet ingebed zijn in gebed, waarbij de dankzegging niet wordt vergeten. Dankbaarheid is een krachtig wapen tegen satan. Klagen, mopperen en murmureren zijn de taal die de boze ons graag aanleert. Wanneer we God prijzen geven we de duivel geen plaats, topos. Paulus noemt ook expliciet de rol van de Heilige Geest. Bidden in de Geest (Joh. 4:24; Jud. 1:20) is een gebed dat geďnspireerd en gedragen wordt door de Geest. Wanneer wij niet weten wat we moeten bidden, komt de Geest ons te hulp (Rom. 8:26).
Paulus denkt niet aan schietgebedjes op goed geluk, maar aan bidden in vertrouwen op God. De weg naar de troonzaal van de Vader is immers door Christus geopend (Ef. 2:18; 3:12). We mogen bidden in vertrouwen dat Hij ons hoort! Praktisch kan dit betekenen, dat als je bijvoorbeeld voorbede wilt doen voor een nare gebeurtenis of situatie, dat je dan in gebed aan God vraagt: ‘Heere, wat wilt U dat ik zeg?’ Wanneer een Bijbeltekst of een psalm of lied in je gedachten komt, kun je dat uitspreken. Je mag erop vertrouwen dat de Heilige Geest je in dit alles leidt. Hij weet wat goed is en wat de ander nodig heeft.
In de strijd is volharding nodig. Soldaten moeten op hun post staan, oplettend en waakzaam. Zo is ook voor ons volharding in het gebed van levensbelang. De duivel ziet graag slaperige christenen. Laten we opmerkzaam zijn op de noden van de mensen om ons heen, onze stad, provincie en land, wat er speelt in het Midden-Oosten en rond Israël. We moeten letten op wat er op het wereldtoneel gebeurt. Dat zal ons meer stof tot voorbede geven.
Niet individualistisch
De geestelijke strijd is persoonlijk, maar niet individualistisch. De wapenrusting betrof inderdaad vooral de voorkant van de soldaat. Strijders hebben echter ook rugdekking nodig. Daarom roept Paulus de gelovigen op om voor elkaar te bidden. Als gelovigen zijn we voor elkaar verantwoordelijk. Dat blijkt ook wel uit dit hele gedeelte. Elke aansporing van de apostel staat in het meervoud. De hele gemeente wordt daarin aangesproken. Bidt voor alle heiligen, die net als wij in de strijd staan. Velen van ons kunnen het zendingsveld niet te voet bereiken, maar wel op de knieën. Voorbede voor anderen bevrijdt ons van het egoďsme, dat satan zo graag ziet, en tilt ons boven onszelf uit en helpt ons om de noden van anderen bij God te brengen, in het vertrouwen dat Hij raad weet. Het gebed leert ons boven alles stand te houden, omdat het ons leert dat Jezus Christus Heer is en dat zijn plannen nooit falen. In Hem zijn we meer dan overwinnaars (Rom. 8:31-39).
Gerrit Vreugdenhil is zendingswerker namens de GZB. Bovenstaand artikel verscheen in Profetisch Perspectief. Klik hier om de website van Profetisch Perspectief te bezoeken.
Bovenstaand artikel kwam in 2023 tot stand en wordt ter inspiratie van lezers af en toe gedeeld op de sociale mediakanalen van Cvandaag.
22