Previous Message

Dag boarders,

Vandaag is het stemmen voor de gemeenteraad.

Hierbij een artikel uit CVANDAAG geschreven door Douwe Scheepsma Szn.

Douwe Scheepsma Szn is een gepensioneerde inkoopmanager en maakt deel uit van wat men wel 'the brethren' noemt, in Nederland bekend onder de benaming van 'vergadering van gelovigen' (oftewel: gemeente van gelovigen). De inhoud van deze column vertegenwoordigt niet per definitie de mening van de redactie.

Een christen stemt niet: een vergeten overtuiging uit de broederbeweging.

https://cvandaag.nl/109421-een-christen-stemt-niet-een-vergeten-overtuiging-uit-de-broederbeweging/aHVpVUpMbkk1UGdVOVFIbFViNFJyYTdJakdvN3gvL3BKYXMrcFppZnNNMlUrUkdQNVRnekR3PT0

Moet een christen stemmen en politieke verantwoordelijkheid nemen? Voor veel gelovigen is dat vanzelfsprekend. Toch bestaat er binnen delen van de christelijke traditie een andere overtuiging. In de broederbeweging gold lange tijd het motto: no ballot, no bullet, no boycott. Gelovigen namen niet deel aan verkiezingen, het leger of vakbonden. Stemmen en christelijke militairen passen in mijn ogen niet bij de roeping van een gelovige.

Een oude overtuiging
Behoort een christen politieke verantwoordelijkheid te dragen? In mijn traditie, de zogenaamde broederbeweging, ook wel de Vergadering van gelovigen genoemd, kende men in de Engelstalige landen het motto: no ballot, no bullet, no boycott. Drie keer de letter b dus.

Vertaald betekent dit: geen stembiljet, geen kogel en geen boycot of staking. Met andere woorden: een gelovige hoort niet te stemmen, niet in het leger te gaan en zich niet bij een vakbond aan te sluiten of aan stakingen deel te nemen. De vraag is natuurlijk of deze standpunten vanuit de Bijbel te onderbouwen zijn.

Burgers van een ander Koninkrijk
Een christen heeft door wedergeboorte toegang tot Gods koninkrijk. Dat koninkrijk zal hier op aarde in macht en heerlijkheid worden opgericht bij de wederkomst van de Heer Jezus Christus. Toch heeft het nu al onderdanen, namelijk mensen die zich tot Christus bekeren. Hun doop markeert die overgang.

Christenen zijn als vissers. Zij proberen andere mensen tot discipelen, leerlingen van de Heer Jezus, te maken. In deze tussentijd, tussen kruis en wederkomst, past het echter niet om Christus als Koning politiek te promoten, zoals soms gebeurt op billboards in Amerika. Zijn koninkrijk bestaat wel in deze tijd, maar in verborgenheid. Dat zien we in de zeven gelijkenissen van Mattheüs 13.

Hemelburgers op aarde
Een christen is een hemelburger. Paulus schrijft daarover in Filippenzen 3 vers 20. Tegelijk leeft een gelovige als vreemdeling en bijwoner op aarde. Wij zijn hier als getuigen en ambassadeurs. Ambassadeurs hebben geen stemrecht in het land waar zij gestationeerd zijn. In die zin hebben ook christenen geen stemrecht.

Paulus schrijft dat gelovigen zich moeten afzonderen te midden van de volken. Zij mogen niet onder een ongelijk juk met ongelovigen gaan. Dat lezen we in 2 Korinthe 6 vers 14 tot 18. Dat doen we niet uit hoogmoed. Het is niet omdat wij van nature beter zouden zijn. We doen het omdat verkeerde omgang de goede zeden bederft, zoals 1 Korinthe 15 vers 33 zegt.

Ook Israël moest afgezonderd leven van andere volken. Het Oude Testament laat zien wat er gebeurde wanneer zij dat niet deden.

De Bergrede en discipelschap
De instructies van de Heer Jezus in de Bergrede moeten we niet lezen als algemene richtlijnen voor iedereen. Ze zijn bedoeld voor mensen die tot inkeer komen en discipelen worden. Soms probeert men bijvoorbeeld een christelijke pacifistische houding te veralgemeniseren. Zo werkt het echter niet.

Een gelovige die in Christus leeft, moet beseffen dat hij of zij is getrokken uit de tegenwoordige boze wereld. Dat schrijft Paulus in Galaten 1 vers 4. Voor gelovigen gelden daarom verschillende apostolische instructies in het Nieuwe Testament. Zij zijn het zout van de aarde en het licht van de wereld. Dat komt door hun wedergeboorte en doordat zij in deze tijd door de Heilige Geest verzegeld zijn. Een goede boom draagt immers goede vruchten.

Onderdanig aan de overheid
De overheid is een instelling van God. Dat maakt Romeinen 13 vers 1 tot 7 duidelijk. De overheid is na de zondvloed ingesteld om het kwade tegen te gaan en het goede te bevorderen. Ook de apostel Petrus schrijft over onderdanigheid aan de overheid in 1 Petrus 2 vers 13 tot 17.

Hoewel christenen onderdanen zijn van het koninkrijk van de hemel, leven zij tegelijk onder aardse overheden. Daarom zijn zij ook aan die overheden onderdanigheid verschuldigd. Petrus besluit zelfs met de woorden: eert de koning.

Wanneer het ingewikkeld wordt
Op zichzelf is wat het Nieuwe Testament hierover zegt vrij duidelijk. Het wordt ingewikkeld wanneer wij zelf gaan redeneren. Dan ontstaan er nuttigheidsredeneringen. Men bedenkt redenen waarom christenen toch zouden moeten stemmen. In mijn overtuiging hoort een christen echter maar één ding te doen: gehoorzamen aan wat Gods Woord zegt.

Een andere missie
Stemmen en christelijke politiek zijn naar mijn mening een duidelijke no go. Wij hebben een andere missie. Christenen horen hun energie niet te steken in het opknappen van een zinkend schip.

Hun taak is om mensen van dat zinkende schip te redden, in deze tussentijd die ten einde loopt.