Toen Jezus wonderen deed, reageerden mensen verdeeld. Sommigen geloofden. Anderen zochten verklaringen om het wonder te ontkennen. In de evangeliën lezen we dat sommigen zelfs zeiden dat Hij Zijn kracht van Beëlzebul had gekregen. Het wonder werd niet ontkend, maar anders verklaard.

Iets vergelijkbaars zie ik in de moderne geschiedenis.

In 1948 werd de staat Israël uitgeroepen. Op één dag werd een natie hersteld. Jesaja 66:8 spreekt over een land dat op één dag wordt voortgebracht. Bij de terugkeer uit de Babylonische ballingschap ging dat proces geleidelijk. Maar in 1948 werd een staat daadwerkelijk op één dag juridisch gevestigd.

Wat is er sindsdien gebeurd?

1. De Hebreeuwse taal werd opnieuw een levende omgangstaal.
2. De Joodse cultuur kreeg een nationale vorm.
3. De religieuze traditie bleef zichtbaar aanwezig in het openbare leven.

Noem één ander volk dat bijna tweeduizend jaar zonder eigen land verspreid over de wereld leefde, en daarna als herkenbaar volk met eigen taal en identiteit terugkeerde in zijn historische land.

Ook hier zie je verschillende reacties.

Sommigen zien het als een bijzonder historisch fenomeen.
Anderen zeggen:

* Het is een politiek project van elites.
* De huidige Joden zouden geen echte afstammelingen zijn.
* Israël heeft geen blijvende betekenis meer, de kerk heeft die plaats ingenomen.

Opvallend is dat vergelijkbare discussies al speelden bij eerdere terugkeer. In de tijd van Ezra en Nehemia keerden onder Perzische toestemming duizenden Joden terug om Jeruzalem te herbouwen. Ook toen was er tegenstand van omringende volken. Ook toen werd het herstel niet door iedereen erkend als legitiem of als werk van God.

De kern van de discussie lijkt door de eeuwen heen hetzelfde te blijven:
Hoe duid je een gebeurtenis die past binnen het Bijbelse verhaal?

Bij Jezus waren er mensen die Zijn daden als goddelijk erkenden, en anderen die een alternatieve verklaring gaven.
Bij het herstel van Israël zie je eenzelfde patroon: erkenning of herinterpretatie.

De vraag is uiteindelijk niet of de gebeurtenis plaatsvond, maar hoe men haar theologisch en historisch duidt.

Wie wil zien, moet zelf onderzoeken.