Previous Message

De oorsprong van de uitdrukking “kill the messenger” gaat terug tot het oude Griekenland, waar boodschappers vaak werden gestuurd om officieel nieuws, waaronder slecht nieuws, tussen strijdende staten over te brengen.
Volgens historische verslagen, zoals die van Herodotus, werd het doden van een boodschapper beschouwd als een ernstige heiligschennis, omdat herauten en gezanten werden beschermd door goddelijke wetten en verondersteld werden onder de bescherming te staan van goden als Zeus en Hermes.
Een goed gedocumenteerd voorbeeld betreft de Spartanen en Atheners, die als reactie op Perzische gezanten die onderwerping eisten, hen respectievelijk in een put en een kuil wierpen – een daad die Herodotus beschreef als een gruwelijke misdaad die goddelijke toorn over hen bracht.
Het geloof was zo sterk dat men dacht dat dergelijke acties catastrofale gevolgen zouden hebben, waaronder militaire nederlagen en langdurig lijden.
Hoewel de uitdrukking “schiet niet op de boodschapper” in de moderne tijd populair is geworden, ligt de oorsprong ervan in deze oude gebruiken en de ernstige gevolgen die gepaard gingen met het schenden van de heiligheid van boodschappers.