Posted by Doreen on 10/5/2008, 22:37:20
84.86.254.X
Hallo allemaal,
Tijdens mijn omzwervingen op internet ontdekte ik laatst het fenomeen Deep-Rooted fears. (Randall Waters)
Ik herken dat bij mezelf.
Mijn depressie was/is voor mijn gevoel verlammende angst die geen naam heeft.
Geen fobie, of bang in het donker,integendeel, maar wel het voortdurend bewustzijn van 'het ongeluk' om de hoek.
Elk moment kan er iets gebeuren, met jou of met geliefden.
Met iederen eigenlijk.
En dat steeds maar wegduwen.
Altijd tegenwind , ze fietsen je fluitend voorbij.
Zoveel inspanning voor doodgewone dingen.
Je wordt er doodmoe van, totdat je het uiteindelijk opgeeft. Dan is het op.
En je blijft weer achter en doet niet meer mee. Onder in de put zit je alleen.
De pillen lossen het probleem niet op. Het kan je gewoon niets meer schelen, dat is iets anders.
Vorig jaar stopte ik en ook met kettingroken. Ik nam een pc.
Ik ben geen zielig vogeltje meer.
Alles functioneerd weer.
Ik ben weer mijn eigenwijze,felle,aanwezige zelf.
Mijn naasten zien het met gemengde gevoelens aan!
Ik lach de angst hier recht in zijn gezicht uit. Maar ook dat maakt me angstig.
(Maak de reus niet wakker..)
Hebben jullie dit nou ook (weleens)?
Doreen
Message Thread:
« Back to thread